Natarajasana

Bugüne kadar katıldığım pek çok yoga dersinde kendim ya da eğitmenin yönledirmesiyle Natarajasana pozunu yapmışımdır. Kendimi içinde en estetik ve dengede hissettiğim asanalardandır. Beden yaş alıp üzerine sakatlıklar eklendikçe elbette bir takım zorluklar ya da yetersizlik duyguları yaşanabiliyor ama her şeye rağmen yapmaktan keyif alıyorum ve bunun nedenini kendime sorduğumda ister istemez Nataraj’ın hikayesinden büyüleniyorum…

Kısaca bahsetmem gerekirse…Nataraja, Sanskritçede "Dansların Efendisi" anlamına gelir ve Shiva’nın kozmik dans eden formudur. Shiva'nın dansı evrenin döngüsel doğasını anlatmaya çalışır; yaradılış ve yıkım arasında sürekli bir etkileşim vardır ve bu bize değişimin her an süregeldiğini hatırlatır. Yani bir anlamda kişinin eski kalıpları bırakmasını, yeniyi yaratmasını ve hayatın akışına güvenmesini simgeler; Nataraja, mudralar ve nesnelerin kullanımı ile bizi, korkusuz olmaya, büyüyüp genişlemeye ve özgür hissetmeye de teşvik eder. Örneğin üzerine bastığı cüce cehalet ve fazla kibrin temsilidir. Shiva bu cücenin üzerinde tek ayak üzerinde durup dans ederek aydınlanmanın cehaleti yok edebileceğini anlatır. Dört kolundan birinin sağ eli Abhaya Mudra yapar; bu da korkuyu yenmeyi ve ilahi savunmayı temsil eder. Saçlarından fışkıran Ganj nehri, bu nehrin arındırıcı gücünü anlatır. Boynundaki kobra yılanının zehiri gerçek ilahi doğamızı tanımamızı engelleyen yanılsama perdesinin bir göstergesidir. Bu tasvirler böyle devam eder. Eminim benim burada değindiklerimden öte daha bir sürü sembolize ettiği şey vardır heykelin ve pozun. Ama en nihayetinde doğasında mutluluğun dansıdır; denge, sabır, dikkat, güven, zorluğun içinde asaleti koruma ve yaşamın döngülerini bir bütün olarak nasıl barındırabileceğimizin anahtarıdır.

Yoga pratiğinde şeklin ötesine geçmek işte biraz bunu gerektiriyor bence. Kendi dansımızı bulmayı…Hatta dansın kendi olmayı…Çünkü her poz içinde ve özünde bizi, hikayemizi, nefesimizi ve niyetimizi yansıtıyor 🙏🏻😊